Ekki lét hún bíða eftir sér skvísan, stundvís eins og mamma sín 
Hún kom á settum degi, ekki með neinum látum gerði þetta bara hægt og rólega en örugglega og vel
Það var hreyft við belgnum á miðvikudeginum 10 sept. ég hafði nú litla trú á þessu poti til litlu enda hafði það ekki mikið að segja á síðustu meðgöngu þó hreyft væri við belgnum 4 sinnum. En burt séð frá því gerðist heldur ekkert allan daginn en svo um þrjú um nóttina komi þessið skemmtilegu daufu samdrættir. Enn hafði ég litla trú á þeim enda duttu þeir niður um fimm leytið þá nóttina og ég sofnaði aftur eftir 2ja tíma svefnleysi hvort sem það var spenningur sem hélt mér vakandi eða ekki veit ég ekki alveg því verkirnir voru varla nema seiðingur sem kom og fór á ca 10 mín fresti. Jæja fimmtudagurinn rann upp og ekki fann ég fyrir miklu reyndar engu, smá vonbrygði en samt líka hálf fegin þar sem ég svaf lítið um nóttina. Fór með Birni Smára í leikskóannn í strætó og brunaði svo á gulu limmunni í skólann. Þegar ég settist niður í tíma þá byrjaði seyðingurinn aftur og hann var alveg reglulegur á ca 7-12 mín fresti. Allur skóladagurinn var þannig seyðingur og samdrættir en ekkert meira.
Ég sótti Birni aftur í leikskólann um 5 leytið og voru verkirnir aðeins farnir að láta finna fyrir sér en ekkert óbærilega gat alveg gengið. Ákvað að labba í bónus bara fyrst ég var á ferðinni, við mæðgin fórum aðeins fyrr út úr strætó og skunduðum í bónusinn. Ég verslaði inn fyrir helgina mat og nammi 
á leiðinni heim þegar ég var með kútinn í kerrunni og var með 2 fulla innkaupapoka fóru verkirnir að herðast og ég fór að finna ágætlega fyrir þeim (að mér fannst á þeim tíma). Jæja ég komst þó heim dröslaðist upp tröppurnar svitnaði eins og svín og hálf svimaði þegar þessu var lokið. Þurfti nú að pissa sem er ekki frásögufærandi nema það að slímtappinn lét sig gossa í þeirri ferð og þá fóru verkirnir að herðast vel. Ég hringdi í Óskar og sagði honum að koma heim því ég gat ekki lengur sinnt Birni hann fann nú alveg fyrir því og grenjaði í buxurnar hjá mér þegar ég stóð við vegginn og reyndi að anda verkinn í burtu. Óskar var ekki lengi enda vinnur hann stutt frá, hann hringdi í Svandísi systir og hún kom á harðaspani og sótti Birni.
Ég er ekki frá því að drengurinn hafi skynjað að e-ð væri í gangi því hann var svo óöruggur greyið og half kjökrandi þegar Svandís kom, en það var nú samt ekki vandamálið að fara með henni.
Skondið að segja frá því að þar sem ég var alveg viss um að belgjar hreyfingin hefði ekkert að segja var ég alveg viss um að ganga með fram yfir helgi og ætlaði þar af leiðandi að nýta helgina til að þvo þvott og annað sem þurfti fyrir ófæddu dúlluna. Svandís fékk því allan þvottinn í hausinn sem þurfti fyrir fyrsta daginn.
En við brunuðum niður eftir og ætluðum nú að vera þarna þar til allt væri yfirstaðið, hmmm… fimm í útvíkkun… arg… ekki var það nú mikið miðað við að ég var komin með þrjá þegar hreyft var við belgnum morguninn áður. Klukkan var sex og við áttum að fara út í smá göngu, við ákváðum að setjast í bílinn og horfa á mynd, horfðum svo á House og létum sjá okkur aftur á fæðingadeildina um klukkan ellefu. Aftur var athugað á útvíkkun og enn var hún bara fimm. Ég var orðin mjög þreytt enda búin að vera með verki allan daginn svo ég vildi fara heim að sofa. Við brunuðum heim eða rétt drolluðum þar sem ekki er hægt að keyra bílinn mikið hraðar en 50-60. Jæja Óskar var svaka spenntur og ætlaði sér bara að horfa á tv enda bjóst hann ekki við að vera lengi heima. Ég fór upp í rúm og reyndi að ná mér í smá kríur á milli verkjanna. Klukkan half sex um morguninn voru verkirnir orðnir ansi harðir og ég ekki búin að sofa mikið, Óskar auðvitað steinrotaðist fyrir framan skjáinn um leið og hann fór að slappa af
Við forum niðureftir og þá var ég komin með sjö í útvíkkun ekki mikið fannst mér tveir fyrir alla þessa verki alla nóttina en jæja ekki hægt að fárast yfir því, við vorum allavega ekki send heim. Fengum stofu og ég fór í sturtu, Óskar lagði sig í lazyboynum á meðan, sturtan gerði bara gott og heita vatnið hjálpaði helling.
Nú tók við bið og endalaus fannst mér, enn voru alltaf um 6-10 mín á milli þó mér fyndist verkirnir all harðir þá var frekar langt á milli. Ljósmóðirin ráðlagði okkur að fara í smá göngutúr og við örkuðum stigann. Þegar ég var búin að fara eina ferð niður og upp í lyftunni urðu verkirnir svakalegir. Ljósan mín reyndi að heilsa mér en ég kom ekki upp orði meðan hríðin varði svo hún bað okkur að koma inn í herbergi aftur og setti mig í monitor til að sjá hríðarnar og já þetta voru alveg “hörku” samdrættir að þeirra sögn. Um klukkan half 10 var belgurinn sprengdur því ekki fannst þeim þetta ganga nógu hratt. Og je dúdda það fór sko allt úr 3 gír í þann 5ta þegar vatnið fór. Enda var svísan fædd um klukkutíma seinna, hún kom í heiminn á hvolfi bókstaflega þar sem ég átti hana standandi, sem var mjög sérstakt en gaman.
Daman fékk strax nafnið Svandís Katla.
Svandísar nafnið kemur frá Svandísi ömmu (mömmu Óskars)
Kötlu nafnið fékk hún því okkur finnst það fallegt.
